 |
|
|
|
| Novo otkriće Staniše Atanasijevića |
|
|
|
| Jagodinski penzioner Staniša Atanasijević, posle «Margumskog natpisa», odgonetnuo nepoznato pismo manastira Šudikovo i slikovna pisma indijskih prastarih gradova Harap i Mahendžo-Daro |
|
| Staniša bolje ciljao od nesretnog Pula! |
|
| Jagodinski penzioner Staniša Atanasijević, posle otkrića sadržaja teksta sa «Margumskog natpisa», iskopanog pre pedeset godina kod Požarevca, o čemu je bilo reči i na stupcima našeg lista, i oko koga su srpski istoričari decenijama lupali glave, uporni Staniša nam je saopštio nova u nizu «svojih» saznanja i otkrića. |
|
| Otkrićem sadržaja «Margumskog natpisa», «Šudikovskih znaka» i slikovnih pisama indijskih prastarih gradova Harap i Mahendžo-Daro, a i drugim «kad im bude došlo vreme», kaže jagodinski penzioner, istroričar i amater Staniša Atanasijević (1936), želim da dokažem da su Srbi mnogo ranije došli na Balkan iz Indije, mnogo ranije i pre nove ere i pre Hrista. Zašto se ćutalo tako dugo, i zašto su se to Srbi stideli svoje istorije? I dali su naši, sada pokojni, vrhunski istoričari i epigrafičari, bili primorani da zaborave prastaru srpsku istoriju i njenu tajnu ponesu sa sobom u grob? Napisa neko skoro da Srbi uče istoriju od 11. veka! Kao da pre toga nismo ni postojali! Te sve nepoznanice intrigirale su me, nastavlja Staniša, da potražim istinu, pre svega. |
|
| Ovoga puta istinu je Staniša otkrio u «Šudikovskim znacima» na kamenoj ploči, nepoznatom pismu i neodgonetnutim natpisom manastira Šudikovo. Kamena ploča sa nepoznatim znacima otkrivena je pre pet decenija u ruševinama manastira na desnoj obali Lima, tri kilometara od Berana, na mestu gde Lim ulazi u klisuru. Šudikovske znake je prvi obelodanio Ivan Pudić 1965. godine, a za natpis Staniša je saznao iz knjige «Sorabi» Draška Šćekića, izdate pre dve godine.
Šudikovske znake, i do sada neodgonetnut tekst pisma, Staniša je pročitao. Kako sam to učinio? Pomoću «čaršava» sa svim azbukama i pisama starih naroda za koje i sam znam, odgovara Staniša i tumači nam tekst «La vana Puli louse ciuli živuli tui ivuvši». La na sanskritu znači u, kod, taj, Vana – šuma, van kuće, Puli – i kod Srba ime je Pule, magarac, Louse – srpska reč i znači loče, rđavo pa i sama reč «rđavo» je sanskritska reč; Ciuli – ciljao, Živuli - život, Tui – tu, Ivuvši – znači imaše, postao bivši, izgubio. Smisao šudikovskih znaka Staniša tumači: «U ovoj šumi Pule loše ciljao, život tu izgubi». |
|
| Prvi talismani i bedževi |
|
| Slikovna pisma na pločicama pronađenih u dolini reke Ind u Indiji, sada smeštene u Delhijskom muzeju, objavljene su u knjizi «Indijske pripovetke» u izdanju Matice srpske. Pločice su od pečene zemlje i zovu se tilaka. Prevedeno sa sanskrita znači: Ti-ti, Laka-loka, luka, luk, nebeski svod, ovaj svet. Svet koji se na sanskritu zove Go Loka – goveđa luka, svet je gde se krave obožavaju. Treća knjiga «Šrimad Bhagavatam», inače sastavni deo Vede, piše: «Tilaka je povoljna oznaka koja posvećuje telo bhakte (božjaka), vernika ako je nešto želeo od Boga (njihovog), pa je nabavljao takve pločice i držao kod kuće ili sebe.
Prvi crtež na prvoj pločici predstavlja zmiju u obliku latiničnog slova «U» sa glavama na oba kraja. Ako se zna da na postelji od zmija u vasioni leži Višnu (inkarnacija Šri Krišne), to je Šri Krišna, višnji. Drugi crtež je čovek sa četiri ukrštene crte na vrhu. To je crtež Brame koji ima četiri glave. Ime mu je Vida, naš Sveti Vid, Vidov dan. Treći crtež je Šiva (Živa), sastav tri boga bramanske vere (Pra-srpske vere u Indiji. Zove se Tri-Murti (njihova Sveta Trojica). Krišna održava svet i vasionu, Brama stvara a Šiva uništava kada dođe vreme. U nastavku su tri crte koje potvrđuju rečeno. Ispod je bik koji simboliše plodnost, a Bidža na sanskritu znači seme. Poruka ove pločice je: «Krišna, Bramo, Šivo, vas tri, pomozite da moje seme uvek da plod».
Druga pločica iz Harapa (sa sanskrita: Hari-jedno od imena Krišne, Hari-onaj koji hara, razara sve), u prvom crtežu, je bojni štit. Poruka je: štiti, čuvaj. Drugi je crtež četvorougao, poruka za sve četiri strane sveta, ceo svet. Treći crtež predstavlja čoveka koji korača. Njegova poruka je: došao i otišao (Šri krišna). Četvrti crtež, u obliku aviona, rakete, odnosno satelita Skajlab. Njegova poruka je: Međuplanetarnom letelicom, vasionskim brodom (na sanskritu Viamena). Donji crtež ponovo predstavlja bika. Bik je Bidža, plodnost semena ili Govinda, govedar, onaj koji traži da se obožavaju goveda i jedno od imena Šri Krišne. Pripitomljavanje krava i zemljoradnja bili su osnovni uslov za proizvodnju hrane i povećanju stanovništva. Poruka je: Daj plodnosti! Šesti crtež je uzorano polje, a ispod njega drvo sa voćem. Staniša je ovaj crtež pročitao: «Štiti ovaj svet na koji si došao i otišao sa njega vasionskim brodom. Daj plodnosti mome semenu, polju i voćnjacima!»
Pločice sa crtežima su prvobitni talismani ili bedževi najrazličitije vrste i namene. |
|
| Toplota «ispekla» gradove |
|
| Uočio sam, kaže Staniša, da su Šudikovski znaci veoma slični onim koji se nalaze na otkopanim pločicama prastarih gradova u dolini Inda, Mahedzo Daro i Harap u Indiji. Cigle tih drevnih prasrpskih gradova su tako kvalitetno pečene da su ih Englezi, u vreme okupacije Indije, koristili za nasipanje podloge na železnici, iako su bile stare više od pethiljada godina. Njima su zidane kuće poput četvrtastih palata. Kuće su imale više odeljenja, kupatila sa toplom i hladnom vodom i wc-om. Ulice su bile široke i, svuda po gradu, bilo je bazena za kupanje, među njima i onih olimpijskih razmera. Sve to govori o visokoj kulturi tog naroda, Pra-Srba. Tragovi uništenja ukazuju da su gradovi opustošeni jakom toplotom, od sredine ka periferiji. Toplota je bila tako jaka da se i zemljište, oko objekata i po parkovima, ispeklo od toplote. Neki naučnici uvereni su da su ti indijski gradovi uništeni atomskim oružjem. U prasrpskom jeziku za atomsko oružje se kaže bramastra, Brama je polubog, a Astra znači oštro, oštrica, reč za oružje. |
|
| Otkloniti blokade |
|
| Naši naučnici treba da izučavaju sanskritski jezik i znanje prasrpskog drevnog naroda, kaže Staniša. Time bi dokazali svetu da su Pra-Srbi i danasnji Srbi isti narod. Dokazali bi da su Srbi stariji narod i od Grčkog, i drugih starih naroda, a imali kulturu i znanje do sada neprevaziđene. Probijajući tako blokadu informacija, bili bi više poštovani, a mi Srbi i sami znali ko smo i šta smo. Tada bi valjda stegli i zube i ozbiljnije krenuli da radimo i stvaramo, i ne činimo više stvari zbog kojih smo sada u velikoj nevolji, poručuje jagodinski penzioner, istoričar i amater Staniša Atanasijević. |
|
| «Samskrit» ispravnije! |
|
| Jezik Pra-Srba, u nas poznat kao sanskrit, piše se – samskrit. I to je, kaže Staniša, srpska reč a ima značenje «Samoskriven». Iz razloga gramatike, M ispred S čita se kao N. Inače, sanskrit sadrži puno reči za razne mašine, letelice i danas najmodernijeg oružja, ali i oružja i mašina koje civilizacija još nije napravila. |
|
| Šudikovo |
|
| Ruševine manastira Šudikovo, sa crkvom posvećenom Vavedenju Bogorodice nalaze se pod Tivranom pri obali Lima. Mjesto je daleko sa dva kilometara od Berana i nekoliko stotina metara od donjih budimljanskih kuća. Vrijeme zasnivanja manastira nije poznato, a prvi put se u pisanim dokumentima pominje početkom 16. vijeka. Smješten u središtu Budimljanske Episkopije, tokom 16. i 17. vijeka, predstavlja svojevrsno kulturno i prosvjetno sjedište Gornjeg Polimlja. Na osnovu desetak sačuvanih, rukom prepisivanih knjiga, zna se da je ovđe postojala prepisivačka škola. Jedna od knjiga nalazi se u Nemačkoj Gliptoteci u Minhenu, jedna u Rusiji u zbirci grofa Uvarova, nekoliko se nalazi u Narodnoj biblioteci u Beogradu, a ostale u biblioteci crkve Svetoga Petra u Bijelom Polju. Zna se da je iz ovog manastira potekao i ikonopisac Strahinja od mjesta Budimlja kako je uobičavao da potpisuje svoja đela. Prvi poznati rad popa Strahinje je fresko-dekoracija u manastiru sv. Arhanđela Mihaila u Devolji na Tari na kojoj je tajnim pismom ubilježio svoje ime 1551. godine. Vec naredne 1552. godine oslikao je novopodignutu pripratu manastira sv. Troice kod Pljevalja. U istom manastiru u naosu i oltarnom prostoru crkve oslikao je ansaml fresaka 1594/1595. godine (www.e-budimljansko-niksicka.cg.yu). |
|
| Miroslav Kovačević, |
|
| Jagodina |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
| Iz najava i vesti |
|
|
|
| Važno obaveštenje
Poštovani posetioci
Zbog tehničkih problema sajt dijaspora.ch se neće ažurirati u narednom periodu.
Hvala na razumevanju!
Vaš tim dijaspora.ch
|
|
|
|
|
|
|
|
|
dijaspora.ch
